Zamek cesarski Dymitra
- Jakub Pytel

- 9 lip
- 2 minut(y) czytania
Gdy Wolszoianie zajęli tereny na których obecnie stoi ich stolica, znajdowała się tam niedawno zrujnowana straszliwym kataklizmem cywilizacja Hutomejska.
W centrum ich miasta znajdowały się zrujnowana światynia, obecnie zalana wodą, która wypływała ze źródła w centralnej części ruin.
O świątyni tej w czasach jej świetności można poczytać TUTAJ

Jednym z najwcześniejszych prac w świątyni była budowa muru, blokującego wodę przed rozlewaniem się na całość ruin. Oczywiście nieszczelności i znajdujące się w ziemi pozostałości po rurach, sprawiały że zawsze trochę wody się rozlewało. Teraz jednak większość spływała przez kanał, który dawniej stanowił wejście do kompleksu świątynnego.

Magazyn
Gdy Vlad Ylivir Niszczyciel zdobył dawną siedzibę Hutomejczyków, założył przy dawnej światyni tymczasowy, drewniany posterunek. Doskonała lokalizacja przy źródle świeżej wody sprawiała, że był to bardzo dobry punkt, z którego można było kontrolować okolicę.
Pierwszym murowanym zabudowaniem był spichlerz i skład zasobów, położony w pobliżu ujęcia wody (zadaszona część ruiny była kiedyś przejściem dla służby świątynnej a teraz znajduje się blisko źródła)
Budnek stoi głównie w części która była dawnym zapleczam dla służby. Kamienne wiaty na składowanie drewna pod opał to teraz balkony z których można


Pierwszy zamek królewski - Vlad Qesyt
Już pod koniec rządów Vlada Ylvira rozpoczęto budowę fundamentów pod nowy zamek, jednak to Vlad Qesyt
Nowa budowla posiadała ufortyfikowany dziedziniec i wejście przez stary magazyn, obecnie pełniący również rolę królewskiej kuchni.
Rządy Qesyta to przede wszystkim okres wolszoiańskiego izolacjonizmu przed niszczącą całe narody pandemią. Qesyt oparł swoją siedzibę na ruinach Świątyni oraz - podobnie jak reszta miasta - budował w górę, zostawiając jak najwięcej miejsca wewnątrz miasta na uprawy.

Zamek "Ispy" - Vlad Aleksander II
Największa rozbudowa nastąpiła za Vlada Aleksandra II.
Król rostoczył nad centralną częścią świątyni wielką zabudowę i zamknął źródło, wyprowadzając jeden regulowany kanał świeżej wody zamiast luźno rozlewającego się po ruinach bałaganu. Nowe skrzydło było rezydencją królewską, zaś dawny zamek zamienił się w miejsce dla służby i gości królewskich. Zostały także zbudowane bunkry dla rodziny królewskiej, głęboko w pod budynkiem, wśród starych ruin oryginalnej świątyni, jest tam również dużo tajemnych przejść przemyślanych jako potencjalna droga ucieczki podczas oblężenia.
Swoją nazwę wziął od imienia jedynej córki króla, który przekazywał koronę swojemu zięciowi, kończąc w ten sposób dynastię Ylvirovów.

Zamek cesarski - Vlad Dymitr
Pierwszym dodatkiem było skrzydło gości, które kończyło się ujściem kanału ze świeżą wodą. Zawierało cztery wielkie apartamenty przeznaczone dla gości Cesarza, dalszej rodziny albo ważnych delegacji międzynarodowych.
A przynajmniej taka była wymówka. W rzeczywistości zamieszkiwała go bowiem banda chłopów. Otóż to właśnie wtedy Cesarzową była dawna żona kowala, Misława, ta która miała zadanie mu (W KOŃCU) spłodzić potomka. Miała ze swojego pierwszego małżeństwa wiele dzieci (stąd pomysł by to ona była matką dziedzica). Ci synowie i córki kowala znaleźli nie tylko zatrudnienie na wysokich stanowiskach ale i zostali powydawani za wielkie rody. Stąd skrzydło gościnne nazywa się czasem “Pałacem Misławskich”

Dużo późniejszym dodatkiem jest złożona brama i rampa. Wygląda jak overkill bo jest overkillem. Dymitr umieścił pod nią, za grubymi murami, swój cesarski skarbiec. W zasadzie jednak meandrujące rampy i stojący na basztach garnizon miał robić wrażenie na przybywających.
Dymitr był dobrym władcą, ale nikt nie oszukuje się że nieco próżnym

Tak więc prezentuje się zamek Cesarski Vlada Dymitra
Zbudowany na dawnej świątyni, inkorporujacy jej zniszczone, fantazyjne ruiny w swoje poste, murowane formy.










Komentarze